Memur Perişan

Kasım 2025 enflasyon verileri yine iki farklı Türkiye tablosu ortaya koydu. ENAG aylık enflasyonu %2,13 olarak açıklarken, TÜİK aynı ayı %0,87 ile sınırlı gösterdi.

Kağıt üzerinde enflasyon düşüyor olabilir; ancak mutfakta, pazarda, kirada, ulaşımda ve faturada memurun karşısına çıkan rakamlar bu düzeylerin çok üzerinde. Gerçek hayatla istatistik tabloları arasındaki makas her geçen ay biraz daha açılıyor. Memur için enflasyon artık sadece ekonomik bir veri değil, yaşam standardını belirleyen en sert gerçek haline geldi. Maaşlar neredeyse sabit kalırken; kira artışları, gıda fiyatlarındaki hızlı yükseliş, ulaşım ve enerji giderlerindeki zamlar memurun bütçesini görünmez bir el gibi her ay biraz daha sıkıyor.

TÜİK’in açıkladığı %0,87’lik artışla geçinen bir memur yok; çünkü memur her gün marketten çıkarken sepetin ne kadar hafiflediğini, fiyatların ne kadar ağırlaştığını birebir hissediyor. Özellikle son bir yılda maaşlar eridi; alım gücü ciddi şekilde geriledi. Bir kilo etin, bir kiralık dairenin, bir torba meyve-sebzenin memurun maaşındaki payı katlanarak arttı. Sosyal hayatın maliyeti yükseldikçe memur, temel ihtiyaçları dahi planlayarak almak zorunda kalıyor. Enflasyon farkının hesaba geçtiği maaş artışları ise memurun yaşadığı gerçek enflasyonu karşılamaktan çok uzak. ENAG’ın açıkladığı %2,13’lük aylık artışla TÜİK’in %0,87’si yan yana konulduğunda, memurun neden “geçinemiyoruz” dediği daha net anlaşılıyor. Çünkü memur markete TÜİK ile değil, ENAG’ın gösterdiği gerçek hayatla gidiyor.

Kasım ayı yine gösterdi ki tablolar güzelleşiyor ama hayat kolaylaşmıyor. Memur hâlâ ay sonunu getirme mücadelesi veriyor; ve bu mücadele sepetlerde, faturalarda, maaş bordrolarında açıkça yazıyor. Gerçek enflasyon düşmeden, alım gücü artmadan, memurun üzerindeki yük hafiflemeden bu tablo değişmeyecek. Rakamlar farklı olabilir, ama memurun yaşadığı sıkıntı tek ve nettir: Kazancı değil, hayat pahalılaşıyor.